Semalam 22 Oktober 2019, saya ada bangkitkan isu berkaitan kad elektronik, Touch 'n Go dalam Kamar Khas di Parlimen.
Boleh rujuk lampiran yang saya sertakan.
Cuma secara ringkasnya, saya bertanya tentang 3 perkara. Iaitu soal monopoli, pemantauan caj yang dikenakan kepada pengguna dan tindakan kerajaan bagi memastikan baki dalam kad Touch 'n Go dapat dikembalikan dengan mudah kepada pengguna selepas ianya dituntut.
Lihat pula jawapan yang diberikan oleh Timbalan Menteri di Kementerian Perdagangan Dalam Negeri Dan Hal Ehwal Pengguna (KPDNHEP).
Pertama, syarikat konsesi tidak mahu menukar sistem Touch 'n Go kepada sistem elektronik yang lain adalah kerana ia memerlukan pelaburan besar. Jadi pengguna tiada pilihan. Ini dilihat satu monopoli yang jelas dan nyata.
Yang perlu buat pelaburan ialah syarikat konsesi, apa kena mengena dengan pengguna?
Kalau bersungguh-sungguh nak hapuskan monopoli dan benarkan pengguna membuat pilihan, maka sudah tentu ada cara atau kaedah untuk mengatasinya. Melainkan kerajaan 'tutup mata' tentang monopoli ini 🤔.
Kita sedia maklum CIMB adalah pemegang saham terbesar 52% di dalam syarikat Touch’n Go. Kan CIMB adalah milik GLC? Jadi, nak mansuhkan caj, susah sangat ke?
https://www.theedgemarkets.com/article/cimb-unit-touch-n-go-eyes-new-products-efinancial-space
Kedua, caj tambahan 10% dikenakan di tempat letak kereta di mana perkhidmatan pembayaran tiket menggunakan Touch 'n Go dan tunai disediakan pada masa sama.
Eh, bukankah kebanyakan tempat letak kereta memiliki dua kemudahan ini sekaligus? Kalau kita mahu menuju negara berteknologi tinggi tanpa tunai, kenapa masih perlu mengenakan caj tambahan 10%? Anda mahu orang tak guna tunai, tapi anda kenakan caj 10% kepada mereka yang tidak menggunakan tunai.
Lainlah kalau beri diskaun 10%, barulah ia mendorong ke arah bebas tunai!
Ketiga, menjawab tentang caj RM0.50 dikenakan untuk setiap kali tambah nilai kad Touch 'n Go, Timbalan Menteri kata ia dikenakan di sesetengah tempat sahaja. Sebanyak 2,880 lokasi di mana pengguna boleh menambah nilai tanpa fi.
Soalnya, adakah 2,880 lokasi tersebut strategik? Bukankah stesen pam minyak lebih strategik? Kenapa Touch 'n Go tidak bekerjasama dengan pengusaha-pengusaha stesen pam minyak demi manfaat pengguna? Atau setidak-tidaknya meletakkan kiosk layan diri di setiap stesen pam minyak.
Bayangkan, berapa banyak keuntungan dikaut daripada setiap transaksi tambah nilai ini? Mungkin puluhan juta ringgit setahun 🤨.
Kesimpulannya, kerajaan seharusnya memainkan peranan dengan memastikan tidak wujud lagi monopoli dalam soal ini. Setiap pengguna juga seharusnya diberikan hak yang setimpal. Sudahlah 'dipaksa' menggunakannya, dikenakan pula caj-caj tambahan yang membebankan.
Apa guna kita bercakap soal negara berteknologi tinggi tanpa tunai jika isu asas seperti ini tidak ditangani dengan baik.
Sumber
Comments
Post a Comment